Ik schrijf voor nrc next, de Leeuwarder Courant, 3FM en Viva. Samen met Marijn de Vries schreef ik 'Vrouw en Fiets', waar er al vijf drukken van zijn uitverkocht. In mei 2012 verscheen 'Vrouw kijkt Sport', een survivalgids voor de sportzomer. Wilt u dat ik een stukje voor u schrijf , mail dan naar dejongnynke [at] gmail punt com.
Vandaag verhuis ik en word ik volwassen. Dat is nogal veel om in één keer te behappen, vandaar dat ik al de hele week als een labiele zwerfkat door de stad slenter en naar alle gevels huil.
Het was een festival zoals alle andere, maar dan op een bungalowpark. We sliepen dus in huisjes, op gewone bedden. Dat was een hele verbetering. Voor de rest lijken festivals best wel op elkaar: altijd een paar verdwaalde veertigers die hun midlife eruit lopen te swingen, een paar kleine kinderen met gekleurde koptelefoons op die door hun hippe ouders zijn meegenomen en niemand snapt waar dat nou weer goed voor is, en verder: ontzettend veel hipsters.
Nou, daar zaten ze. Met hun vragende ogen. De hele zaal zat vol. Ze hadden zelfs stoelen bij moeten plaatsen. En Jelle en Annemarie hadden een verjaardag afgezegd, dus of ik er alsjeblieft wel een leuke avond van wilde maken.
Met een op handen zijnde verhuizing spendeer ik elke vrije minuut op Marktplaats, omdat ik niet ons complete interieur bij een Zweedse woongigant wil halen en het gewoon een kick geeft om hele gave dingen voor een prikje te kopen.
We lagen in een bubbelbad, ergens bovenop een berg in Limburg. We waren een weekendje weg, we hadden gefietst, dus we wilden wel even badderen om de vermoeide benen wat rust te geven.
We hadden een mooi appartement gezien in Den Bosch, en godzijdank waren we de eersten die reageerden. Na bezichtiging wisten we het helemaal zeker: dit was our house, in the middle of our street. ‘Okidoki’, zei het bemiddelingsbureau, ‘maar dan hebben we nog wel een paar gegevens van u nodig’.
Ik zette mijn voeten in de sneeuw. De stad was donker, maar vanuit de kroegjes lonkte het licht en het lachen en de muziek. Dat kwam straks. Eerst moesten we nog een ommetje maken. Ik pakte zijn hand en kneep er even in. Haalde diep adem. Oké, waar zouden we beginnen?
Er is een nieuw tijdschrift op de markt, en het heet De Liefde. Over relaties en flirts en alles daartussen in. Ik hoef daar geen tijdschrift over te lezen. Ik wil een liefde zoals meneer en mevrouw Visscher.
Als ik iets geleerd heb van de abdicatie van de Koningin, dan zijn het wel de volgende drie dingen: 1. Ik kan nu het woord ‘abdicatie’ uitspreken zonder te haperen of een vragend gezicht te trekken. 2. De NOS heeft, gezien het aantal voxpopjes, op de avond van de bekendmaking werkelijk élke bekende en onbekende Nederlander om een reactie gevraagd en 3. Ik ben een royaltyliefhebber en ik wil daar niet langer over zwijgen.