Ik schrijf voor nrc next, de Leeuwarder Courant, 3FM en Viva. Samen met Marijn de Vries schreef ik 'Vrouw en Fiets', waar er al vijf drukken van zijn uitverkocht. In mei 2012 verscheen 'Vrouw kijkt Sport', een survivalgids voor de sportzomer. Wilt u dat ik een stukje voor u schrijf , mail dan naar dejongnynke [at] gmail punt com.
Boer Zoekt Vrouw is afgelopen, maar de deelnemers pruttelen nog wat na.
Ik heb een neefje, Oscar. Hij is twee jaar oud. Zijn grootste hobby’s zijn liedjes zingen, dansen, wandelen met zijn opa en op de kinderboerderij bij de varkens kijken. Daarnaast kan hij al heel goed scheetgeluiden maken. Al hebben we daar samen een tijdje op moeten oefenen.
Mijn collega M. had een nieuwe bril. Hij stond ‘m heel interessant. Mijn vriendin K. had ook een nieuwe bril. Een hele mooie. Ik dacht aan mijn eigen bril: een hele lelijke prijsknaller die ik een paar jaar geleden eens had aangeschaft en nu alleen nog maar droeg wanneer ik in mijn pyjama liep.
Ik ben een avondmens. Altijd al geweest. Ik kom pas na het middaguur tot leven en knak opgewekt mijn vingers wanneer andere mensen gapend de gordijnen sluiten en hun slaapmuts opzetten.
Veel is besproken, gisteravond. Maar toch zit ik nog met enkele vragen. En daar heb ik jullie hulp bij nodig.
Ik zat in de bioscoop te kijken naar James Bond. Na een tijdje dood gewaand te zijn is hij terug bij MI6, maar hij is bij lange na niet meer de Homo Universalis die hij in vorige films was. De kracht is uit zijn armen gevloeid en hij schiet als een bejaarde vrouw.
Hij trekt zijn sokken op. Zoekt zijn schoenen in zijn tas. Zijn moeder heeft ze erin gedaan, samen met het schone shirt, een broekje en een stuk koek voor na de wedstrijd.
Het mooie van Boer Zoekt Vrouw is dat je er elke keer weer wijze lessen uit kunt halen. Lessen zoals daar zijn: ‘sommige grappen zijn gewoon te gemakkelijk’ en ‘Boer Zoekt Vrouw gaat ons nog helpen in de strijd tegen het terrorisme.’ Oh ja joh Nynke? Ja man, lees maar verder:
NOC NSF bestaat 100 jaar. Dat vierde men zaterdag met een enorme sportparade op Papendal. Iedereen was er: van Epke tot de Prins van Oranje. Maar ik had helemaal geen oog voor hen. Al wekenlang tekende ik hartjes in mijn agenda rondom 3 november. Zwijmelde ik weg bij zijn foto. Door mijn wimperharen heen keek ik naar mijn vriend. Leek hij toch niet een beetje op hem?
